Autist vs persoon mét Autisme

autism-is-not-an-accessory

Autistisch zijn vs mensen met autisme: mijn visie

 

Bovenstaande afbeelding laat het verschil al duidelijk zien, tussen persoon met autisme en een autistisch persoon,

Persoonlijk had ik in het begin ook moeite met het woord autist, ik kreeg mijn diagnose laat, en had daardoor de associatie met een scheldwoord, ik wilde ‘persoon met autisme’ genoemd worden, echter nu ik heb (h)erkend dat het ook toen voor mij een signaal was, van de nog niet volledige acceptatie van mijn diagnose, er (in details) nog mee in strijd zijn.. willen bewijzen willen dat ik méér ben.

Alleen is dat alles wat ik méér ben, wel doorweven met een autistische rode draad. Ik kan als brildragende, mijn bril thuis laten..
Nu zie ik het zo, eigenlijk ontbreken er een paar woorden bij “persoon met autisme”, een persoon met autisme is mijn ogen een persoon met – een kind – met autisme, of een persoon met autisme is een persoon met – werkervaring met binnen het spectrum van  – autisme.
Daarom zie ik  mijn moeder als een vrouw mét autisme, omdat ik de diagnose heb i.p.v zij, zij leeft met mijn autisme,
soms gebruiken ‘tegenhangers’ het vergelijk tussen de termen autistisch vs persoon met autisme in vergelijk als moeder vs vrouw met kinderen,
mijn moeder gaat ook op vakantie zonder mij, “om even geen rekening te hoeven houden mét autisme”, ..wellicht even geen moeder rol te kiezen, maar de vrouw te zijn met kinderen, thuis.
hoe graag ik ook zou willen of niet, ik kan t niet thuis laten, ik heb er zelfs juist op vakantie ‘meer last’ van.
Ik las een een artikel waarin men deze discussie ook aanging, er werd een vergelijk gemaakt tussen het woord autist en artiest. Een artiest laat zijn kunstzinnige gaves ook niet thuis, zal waar dan ook iets creatiefs zien. Zo werkt het ook met autisme, dat kunnen we niet thuis laten, we zien de wereld door de autistische bril.
Wel kun je onderscheid maken , in het moment of iemand typisch autistisch gedrag vertoond of niet, alleen komt typisch autistisch gedrag ook voort uit bepaalde ziektes en overgevoeligheden, zonder dat iemand de diagnose autisme heeft, dus ook NT-ers kunnen ‘typisch autistisch gedrag’ vertonen,
hierdoor ontstaat de verwarring bij mensen die denken dat ” iedereen wel iets autistisch heeft” , het vertonen van ‘typisch autistisch gedrag’ kan bij de hele mensheid voor komen, echter is er 1 heel groot verschil, Nt-ers kunnen ‘typisch autistisch gedrag vertonen, zonder dat hun brein, zoals bij autisten, ook echt de informatie anders verwerkt.
Eigenlijk is autisme, alléén maar dat: het brein verwerkt de informatie anders. En tegelijk is het álles, omdat het brein alles aanstuurt gebeurd alles autistisch.
De informatie zowel van buiten naar binnen als van binnen naar buiten, wordt anders en daarmee vooral ongefilterd, verwerkt.

 

Identiteit – Late Diagnose

I D E N T I T E I T’Wat ik als kind het meeste nodig heb is niet die doorgaande uitleg over hoe ik mij behoor te gedragen en wat ik moet doen, maar enkel eenvoudig dit: gezien en gewaardeerd worden precies zoals ik werkelijk ben.’

·
Iemand met autisme belonen voor niet-autistisch gedrag levert niet een persoon zonder autisme op – het levert iemand op die geleerd heeft de eigen identiteit te verliezen om zo de acceptatie en goedkeuring van anderen te krijgen.

En hoe meer een autistisch persoon investeert in ‘normaal zijn’, hoe meer er angsten en depressies ontstaan, en een verlies van zelfrespect. Dat gaat zo, als je iemand anders probeert te worden dan jezelf. Dat gaat zo, als je geen weet hebt van je autisme.

·
“Tegen de tijd dat ik 12 was, kwam ik over als een stil, beleefd en goed opgevoed kind en als iemand mij toen had gevraagd hoe het met mij ging, zou ik volgehouden hebben dat met mij alles goed was. Maar het was helemaal niet goed met mij.”

(Dave Spicer: ‘Autistic and Undiagnosed: My Cautionary Tale’, 1998)


· fragmenten vanuit het spectrum · door Autisme =

identiteit..

“Dat heb ik óók”

” Sommige goeddoeners sporen ons aan om de verschillen tussen autistische en niet-autistische mensen te negeren, en in plaats daarvan de aandacht te richten op ‘hoeveel we op elkaar lijken’. Zal het iemand helpen om niet op de hoogte te zijn van de verschillen? Misschien moet men, in plaats van stil te staan bij overeenkomsten, zich zoiets afvragen als ‘wat is er mis met anders zijn?’ ”

Olga Bogdashina, uit: ‘Theory of Mind and the Triad of Perspectives on Autism and Asperger Syndrome, A View from the Bridge’, Olga Bogdashina, 2005

Contrast

C O N T R A S T

” Wat we nodig hebben om op onze pootjes terecht te komen is zelfreflectie. Nadenken over onszelf, consequenties trekken, open staan voor adviezen, in een bepaalde mate kunnen communiceren, bereidheid om te leren en om – binnen de grenzen van onze mogelijkheden – te veranderen. Ook al gaat dat soms in kleine stapjes. Dat geeft niet.

Er is ook een dosis moed voor nodig. Als je je sterke kanten verder ontwikkelt, dan wordt het contrast met je beperkingen steeds groter. Want die veranderen niet. Dat kan soms confronterend zijn. Het is dan ook belangrijk je beperkingen te accepteren. En om ondersteunende hulp te aanvaarden.

In feite zitten we in een rolstoel. Het moeilijke van die rolstoel is, dat anderen die niet zien. Het is een onzichtbare rolstoel. Vaak moeten we uitleggen dat we die rolstoel nodig hebben, hulp en aanpassingen nodig hebben om goed te kunnen functioneren. Waar het bovenal om gaat, is dat we onszelf accepteren met die rolstoel. Dat we zowel kwetsbaar als sterk durven te zijn. En dat we ons zelfrespect overeind houden. Dat is mijn leidraad. ”

·
Deze tekst is van Karin Berman, en komt uit het boek ‘AutiPower!’, 2011, uitgeverij Pepijn.

 contrast

Ander systeem

E E N · A N D E R · S Y S T E E M   – for english see link below-

Het is belangrijk om te begrijpen dat autisme veel meer is dan een diagnose. Autisme is een manier van zijn. Het is als blind zijn, omdat we de blindheid niet van de persoon kunnen scheiden, maar de blindheid – of in dit geval het autisme – vormt de persoon. Omdat ik autistisch ben zie ik, ervaar ik, ben ik verbonden met en geef ik terug aan de wereld als een autist. Autisme is mijn besturingssysteem, het vormt mij.

Autisten hebben een ander besturingssysteem dan neurotypische (niet-autistische) mensen. Dat is niet goed of fout, het is gewoon anders. Denk aan bijvoorbeeld PlayStation en Xbox spelsystemen. Er zijn gamers met een voorkeur maar de meeste gamers willen ze graag allebei hebben. Dat komt omdat sommige spellen alleen op een PlayStation kunnen worden gespeeld, terwijl andere spellen een Xbox-systeem nodig hebben. Geen van deze spelsystemen is juist of niet juist. Het zijn alleen verschillende systemen.

De meeste mensen in de wereld, eenvoudig omdat ze samen het grootste aantal vormen, worden als standaard, als de norm, genomen en we kunnen zeggen dat zij een standaard besturingssysteem hebben. Mensen met autisme zijn in de minderheid. We zijn niet bedraad met zo’n standaard besturingssysteem. In plaats daarvan zijn we autistisch ingeregeld.

·
Medisch en diagnostisch gezien is alles wat niet standaard is een afwijking. Meestal is dit een goede benadering, maar bij autisme blijkt deze benadering juist niet behulpzaam te zijn.

Als een afwijking kan worden omgezet naar de standaard toestand is dat in de medische wereld vrijwel altijd een goede zaak, dus dat is zoveel mogelijk het doel. Daarom werd/wordt geprobeerd om mensen met autisme – want afwijkend – te veranderen in neurotypische (‘normale’) mensen door hen aan te leren zich te gaan gedragen als normale mensen. Maar we zijn tegenwoordig gaan inzien dat we het besturingssysteem van een mens niet kunnen veranderen. Autistische mensen hebben een autistisch besturingssysteem.

·
· deze tekst is van Judy Endow, zie https://ollibean.com/mental-health-therapy-and-the-autistic-client-the-autistic-operating-system-part-one

· de gehele tekst van het artikel is vertaald naar het Nederlands door ‘Autisme van binnen’, zie https://www.facebook.com/notes/autisme-van-binnen/geestelijke-gezondheidszorg-en-de-autistische-cliënt-het-autistische-besturingss/714392552093681


besturings systeem

· fragmenten vanuit het spectrum ·

Autisme is géén probleem

Autisme is geen probleem – er valt niets aan op te lossen. En iemand met autisme is ook geen probleem, geen puzzel die opgelost moet worden.

Iemand met autisme is gewoon een mens, zoals wij allemaal. Autisme zien als stoornis of tekortkoming – als een probleem – haalt mensen naar beneden, doet veel pijn, schept afstand en maakt begrip onmogelijk. Autisme is een andere manier van zijn.

Leven met autisme brengt meestal wel problemen met zich mee. En die problemen zijn te verlichten, aan te pakken en soms oplosbaar, al blijft het vaak moeilijk. Deze problemen ontstaan niet automatisch vanuit dat autisme maar in combinatie met de sociale omgeving en de situatie, de eisen van de samenleving.

Autisme is niet het probleem.


· fragmenten vanuit het spectrum · door Autisme =problematiseren